6. GİDEN SİNYAL HIZI

Bu aşamada sinyali gönderen referans sistemine göre gönderdiği sinyalin hızını, yani GİDEN sinyalin hızını inceleyeceğiz. İncelemeyi çerçeveler birbirinden uzaklaşırlarken ve çerçeveler birbirlerine yaklaşırken olmak üzere her iki durum için de ele alacağız.

6.1. (C+V) DURUMU, ÇERÇEVELER BİRBİRİNDEN UZAKLAŞIYOR

Öncelikle Çerçeve A açısından durumu inceliyoruz. Çerçeve A kendisinin durduğunu, Çerçeve B'nin kendisinden v hızı ile uzaklaştığını düşünmektedir.

Çerçeve A'nın referans sistemine göre olayın akışı:
1.1 - Çerçeve A, Çerçeve B d₀ mesafesinde iken ona doğru bir sinyal gönderiyor.
1.2 - Sinyal Çerçeve B'ye d₁ mesafesinde varıyor.

Sinyalin varış süresini daha önce GELEN sinyaller kısmında hesaplamıştık.

Sinyalin varış süresi:

Şimdi mesafeyi bulalım:
Sinyalin yola çıkma anında Çerçeve B, Çerçeve A'ya d₀ uzaklıktadır.
Sinyal yola çıktığı andan varış anına kadar geçen süre içerisinde, Çerçeve B kırmızı ok yönünde x kadar bir mesafe kat edecektir.
Çerçeve A'dan gönderilen bir sinyal Çerçeve B ye varmak için d₁ mesafesini kat etmek zorundadır.
Yol ve süre bilgisine sahip olduğumuza göre artık sinyal hızını bulabiliriz:

Sinyal hızı = mesafe / zaman =

Dolayısıyla, Çerçeve A'nın referans sistemine göre;

GİDEN sinyal hızı =

Çerçeve A'ya göre; Çerçeve B'ye gönderdiği sinyalin hızı = c+v

Çerçeveler birbirinden uzaklaşıyor iken, Çerçeve B'yi duruyor ve Çerçeve A'yı hareketli kabul ederek Çerçeve B açısından da durumu inceleyebiliriz. Ama tamamen benzer şekilde hesap yapacağımız ve aynı sonuca ulaşacağımız için yazmaya gerek görmedim.

6.2. (C-V) DURUMU, ÇERÇEVELER BİRBİRİNE YAKLAŞIYOR

Önce Çerçeve A açısından durumu inceliyoruz. Çerçeve A kendisinin durduğunu, Çerçeve B'nin kendisine v hızı ile yaklaştığını düşünmektedir.

Çerçeve A'nın referans sistemine göre olayın akışı:
1.1 - Çerçeve A, d₀ mesafesinde Çerçeve B ye doğru bir sinyal gönderiyor.
1.2 - Sinyal Çerçeve B'ye d₁ mesafesinde varıyor.

Sinyalin varış süresini daha önce GELEN sinyaller kısmında hesaplamıştık.

Sinyalin varış süresi:

Şimdi mesafeyi bulalım:
Sinyalin yola çıkma anında Çerçeve B, Çerçeve A'ya d₀ uzaklıktadır.
Sinyal yola çıktığı andan varış anına kadar geçen süre içerisinde, Çerçeve B kırmızı ok yönünde x kadar bir mesafe kat edecektir.
Çerçeve A'dan gönderilen bir sinyal Çerçeve B ye varmak için d₁ mesafesini kat etmek zorundadır.
Yol ve süre bilgisine sahip olduğumuza göre artık sinyal hızını bulabiliriz:

Sinyal hızı = mesafe / zaman =

Dolayısıyla, Çerçeve A'nın referans sistemine göre;

GİDEN sinyal hızı =

Çerçeve A'ya göre; Çerçeve B'ye gönderdiği sinyalin hızı = c-v

Çerçeveler birbirlerine doğru yaklaşırlarken, Çerçeve B'yi duruyor ve Çerçeve A'yı hareketli kabul ederek Çerçeve B açısından da durumu inceleyebiliriz. Ama tamamen benzer şekilde hesap yapacağımız ve aynı sonuca ulaşacağımız için yazmaya gerek görmedim.

GİDEN sinyalleri inceleyen bu çalışmadan elde ettiğimiz bilgiler ışığında gene çok önemli ve gene altın değerinde ikinci bir sonuç yazabiliriz.

Görüldüğü gibi, sinyali yayınlayan kaynağın referans sistemine göre, gönderdiği sinyalin hızının "c" yani sabit olabilmesi için sinyalin varış hedefinin kendisine göre durağan olması gerekmektedir. Bunun haricindeki her durum için sinyalin hızı ışık hızından farklıdır.

6.3. GELEN VE GİDEN SİNYALLER

Bir referans sistemi için kendisine GELEN ve kendisinden GİDEN sinyallerin ayrı ayrı ele alınması gerektiğini böylelikle gördük. Burada eksik parça, GİDEN sinyallerin şu ana dek ölçülmemiş olmasıdır. Fizikteki büyük yanlış işte tam bu noktadadır. Hareketli bir hedefe GİDEN bir sinyalin hızı (c±v) olması gerekirken, ölçüm yapılmaması sebebiyle hatalı bir karar verilmiş ve "c" olarak kabul edilmiştir. Bu yönde yapılacak bir ölçüm kesinlikle Alice Yasasını doğrulayacaktır. Bunu büyük bir rahatlık içinde söylüyorum.

GELEN sinyal hızları için "c" değeri baz alınırken tamamen Albert Einstein'ın Işık Hızı Prensibine dayanıldığına dikkatinizi çekerim. GİDEN sinyal hızları ile bu prensibin çeliştiğini düşünebilirsiniz, ama dediğim gibi, bu konu o kadar basit değildir. Onun bu prensibine hangi pencereden baktığınız önemlidir. Son bölümü okuduğunuz zaman bu konuyu bir kez daha düşünebilirsiniz. Şunu söylemek isterim ki, onun bu prensibine dayanmadan (c+v) (c-v) matematiğini ortaya çıkarmak mümkün değildir. Burada da gördüğünüz üzere (c+v) (c-v) matematiğine ulaşmak için önce GELEN sinyal hızları için onun prensibini temel aldım ve ardından da gene onun yardımıyla elde ettiğim süreyi (t₀ = d₀ / c ) kullanarak GİDEN sinyal hızlarına eriştim.

(c+v) (c-v) matematiğinin elde edildiği bu bölümde yazılanların çok basit olduğunu ve bu kadar basit bir olayı geçmişte yaşayan bilim insanlarının niçin göremediğini düşünüyor olabilirsiniz. Bu öncelikle o büyük insanlara yapacağınız en büyük haksızlıktır. Yazdıklarım hiç de basit şeyler değildir. Alice Yasası bu anlatım basitliğine ve sadeliğine ancak uzun yılların sonunda ve çok yavaş kavuşabilmiştir. Fizik zordur, gerçekten çok zordur.

6.4. ELEKTROMANYETİK TEORİ VE (c+v) (c-v) MATEMATİĞİ

Işığın ve genel olarak tüm elektromanyetik dalgaların (c+v) (c-v) matematiğine uygun bir şekilde davrandığını böylelikle size gösterdim. Bu noktadan sonra size (c+v)(c-v) matematiğin sonuçlarını anlatacağım. Artık matematiksel bir temele sahip olduğumuza göre, (c+v) (c-v) matematiğinin nasıl oluştuğunu gördüğümüze göre, onun sonuçlarını rahatlıkla irdeleyebilir, öngörebilir, anlayabilir ve bir çok sonuca ulaşabiliriz.

Elbette ki doğada (c+v) (c-v) matematiğine neden olan çok ama çok önemli bir sebebin olması gerekir. Bu sebebi şu an için sorgulamayacağız. Çünkü sebebin ne olduğunu bilmiyor olmamız (c+v) (c-v) matematiğinin varlığını değiştirmeyecektir. Bu nedenle öncelikle önemli ve acil olduğunu düşündüğüm konuları anlatmamın daha doğru olacağına karar verdim. (c+v) (c-v) matematiğe yol açan nedenler konusuna kitabın üçüncü ve dördüncü bölümünde değindim.

Çalışmama Alice Yasası adını vermem ve (c+v)(c-v) matematiğinin fiziğin içine girmiş olması ortaya çıkan genel tabloyu değiştirmemektedir. Genel tablo şudur ki, bütün bu değişim aslında Elektromanyetik Teorinin üzerinde oluşmaktadır. Oluşan bu değişimi üç ana başlık altında toplayabiliriz.

(c+v)(c-v) matematiği bundan böyle Elektromanyetik Teorinin matematiğini temsil edecektir. Böylelikle Elektromanyetik Teorinin matematiği birbirine göre hareketli referans sistemleri arasındaki elektromanyetik etkileşimi doğru ifade edebilen bir yapıya kavuşacaktır.
Relativite Teorisi tamamen ve bütün sonuçlarıyla birlikte gündemden kalkacaktır.
Klasik Mekanik ile Elektromanyetik Teori arasında çok sağlam bir köprü oluşmuştur.

Bu aşamada bilim insanlarına düşen en büyük görev, şu ana kadar yapmadıkları, gözden kaçırdıkları ölçümü yapmaktır. Hareketli bir hedefe giden sinyalin hızını ölçtükleri taktirde (c+v) (c-v) matematiğinin doğadaki varlığını deneysel olarak doğrulamış olacaklardır.