37. (C+V)
(C-V) MATEMATİĞİNİN İSPATI
Kitabın başında (c+v)(c-v)
matematiğini fizik prensiplerine
dayandırarak mantıksal yoldan elde etmiştik. Daha sonra bu matematiğin
Doppler Kayması ile birlikteliğinden başlayarak, bir çok konuyu
sırasıyla ele aldık. Bu kadar çok kanıtın ve birbiriyle uyumlu bilginin
yeterli olması gerektiğini düşünüyorum. Ancak daha fazlası da vardır.
(c+v)(c-v) matematiği kendi varlığını bir fizik ispatı ile
kanıtlayabilecek güçtedir. Bu bölümde (c+v)(c-v) matematiğini çok sert
bir şekilde elde edeceğiz.
(c+v)(c-v) matematiğinin ispatı
iki aşamalıdır. Birinci aşamada ışığın
hızının bütün referans sistemlerine göre "c" olamayacağını göreceğiz.
İkinci aşamada da (c+v)(c-v) matematiği karşımıza kuvvet zoruyla
gelecektir.
BİRİNCİ AŞAMA
Işığın hızı bütün
referans sistemlerine göre "c" değildir.

Aşağıdaki gibi gerçekçi bir
cihazdan yararlanarak ispatı yapacağım.



Cihazı
tanıyalım: Sabit hızda hareket eden iki kızak vardır. Kızakların orta
noktalarına ışık sensorları yerleştirilmiştir. Sensorlar her iki yönden
gelen ışığa karşı duyarlıdır. Cihazın her iki ucunda ışık kaynakları
vardır. Cihaz simetri prensibine göre çalışmaktadır. Cihazın orta
noktasından geçen doğru simetri eksenidir. Kızakların hızları ve
simetri eksenine olan uzaklıkları her zaman için eşittir. Her iki lamba
simetri eksenine göre eş zamanlı yanar. Dolayısıyla simetri ekseninin
sol tarafında ne tür bir olay gerçekleşiyorsa, sağ tarafında da olay
aynı şekilde gerçekleşmektedir.
İspata yol veren soru şudur:
Kızaklar simetri eksenine doğru giderken lambaları ne zaman yakmalıyız
ki, ışıklar kızakların ortasındaki sensorlara her iki yönden aynı anda
varsın?

Gerek Elektromanyetik Teori ve
gerekse Relativite Teorisi için bu soruya verebilecekleri tek bir yanıt
vardır. "Sensorlar
simetri eksenine vardığı anda her iki yönden gönderilen ışıklar da
simetri eksenine varmalıdır. Eğer ışıkların gönderilme anı bu şekilde
seçilirse, ışıkların sensorlara her iki yönden aynı anda varması için
gerekli olan şart sağlanmış olacaktır."



Yukarıdaki
figürlerde anlatılan durumu görüyoruz. Birinci figürde, kızaklar
simetri eksenine doğru ilerlerken ışıklar gönderiliyor. İkinci figürde
sensorlar ve ışıklar simetri ekseninde buluşuyorlar.

Elektromanyetik Teorinin ve
Relativite Teorisinin yukarıdaki soruya
başka bir cevap üretmesi mümkün değildir. Böylelikle onları en zayıf
noktalarından yakalamış oluyoruz. Artık işimiz son derece
kolaydır.
Öncelikle verdikleri cevabın
yanlış olduğunu gösterelim. İlk işimiz,
kızakların her iki kenarına ve ortadaki sensora eşit uzaklıkta olacak
şekilde ilave sensorlar yerleştirmektir.



Şimdi kısa bir
mantık muhakemesi yaparak yeni durumu değerlendirelim.
Aşağıdaki soldaki figür: Kızağın her iki yanına birer lamba
yerleştirdiğimizi var sayalım. Ortadaki sensora göre lambalar aynı anda
yandığında, ışıklar sensora aynı anda varır. Bu durum eylemsiz hareket
eden kızağın hızından bağımsızdır. Kızak duruyor olsa da, hareket
ediyor olsa da ışıklar sensora aynı anda varacaktır. Doğru mudur?
Doğrudur. İtiraz şansı var mıdır? Yoktur. İtiraz edilebilir tabi ama
artık bu fizik olmaz. Kendisine fizikçi diyen bir kişinin buna itiraz
etmemesi gerekir. Çünkü itiraz durumunda ortada ne Elektromanyetik
Teori ve ne de Relativite Teorisi gibi bir şey kalmaz.



Yukarıda
soldaki figür: Kızağa ilave sensorlar yerleştirdiğimize göre, şu anda
şöyle bir durumla karşı karşıyayız: Kızağa doğru her iki yönden gelen
ışıklar öncelikle kenarlarda bulunan sensorlara eş zamanlı varmalıdır.
Bu durumun kızağın her iki yanına lamba yerleştirmekten bir farkı
yoktur. Işıklar ortadaki sensora ancak ve ancak bu şart sağlandığı
taktirde eş zamanlı olarak varacaktır.
Artık hazırız ve aynı soruyu
tekrar sorarak en zayıf oldukları noktadan darbeyi vuruyoruz:
Kızaklar simetri eksenine doğru giderken lambaları ne zaman yakmalıyız
ki, ışıklar kızakların ortasındaki sensorlara her iki yönden aynı anda
varsın?
Kızağın yanlarına
yerleştirdiğimiz sensorlar, Elektromanyetik Teoriyi
ve Relativite Teorisini artık cevap veremez duruma getirmiştir.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10. Nakavt.
Nakavt olmuşlardır, çünkü sahip
oldukları teorik temel ile
önerebilecekleri bir seçenek kalmamıştır. Niçin seçeneksiz kaldıklarını
aşağıda görüyoruz.



Kızaklar
hareket halinde oldukları için, ışıklar eğer kenarlardaki sensorlara
aynı anda varırsa (Figür 1-a), ortadaki sensorlara aynı anda
varmayacaktır (Figür 1-b).
Işıklar eğer ortadaki sensorlara aynı
anda varırsa (Figür 2-a), daha önce kenarlardaki sensorlara aynı anda
varmamış olacaktır (Figür 2-b).
Peki çözüm yolu nedir? Bunun
için ilk söylenecek şey şudur; çözüm
yoluna Elektromanyetik Teori ve Relativite Teorisi sahip değildir.
Işığın hızının bütün referans sistemlerine göre sabit olduğu
düşüncesinden vazgeçilmediği sürece de çözüm çıkmayacaktır.
İKİNCİ AŞAMA
(c+v)(c-v) matematiğinin
ortaya çıkışı.

Dikkatinizi çekmek isterim ki,
ışıkların ortadaki sensorlara hiçbir
şekilde aynı anda varamayacağını öne sürmek mümkün değildir. Böyle bir
durumun mutlaka var olması gerektiği aşikar bir durumdur. Öte yandan
ışıkların kızağın kenarlarındaki sensorlara da eş zamanlı varması
gerektiğini gördük. Soruya cevap verebilen çözüm yolu bizi doğru olan
teoriye götürecektir.
İşte bu aşamada (c+v)(c-v)
matematiği ortaya çıkarak kendisini deklere
eder. Çözüm yolu benim der. (c+v)(c-v) matematiğinin bu işi nasıl
kolayca başardığını aşağıda görüyoruz.
![]()
1- Orta sensorlar simetri ekseni üzerinde iken ışıklar yola çıkıyor.
2- Işığı oluşturan elektromanyetik dalgalar varma hedeflerine göre (c+v) ve (c-v) sinyal
gruplarını oluşturuyor.
3- Işıklar kızakların yanlarındaki sensorlara eş zamanlı olarak varıyor.
4- Işıklar orta sensorlara eş zamanlı olarak varıyor.

Burada ispat nerededir?
Işıkların yanma anı için tek bir
seçenek vardır. Kızakların orta
sensorları simetri ekseni üzerinde iken ışıklar yanmalıdır. Bu anda
orta sensorların ışık kaynaklarına olan uzaklıkları birbirine eşittir.
Orta sensorların kendi referans sistemlerine göre, her iki yönden
kendilerine GELEN sinyallerin hızı c olduğundan, varma süresi de eşit
olacaktır ve ışıklar orta sensorlara aynı anda varacaklardır. Kızağın
kenarlarındaki sensorların orta sensora olan uzaklıkları eşit olduğu
için, ışıklar bu sensorlara da aynı anda varacaktır. Kızakların
hızının, kızakların uzunluklarının ve ışık kaynaklarının uzaklıklarının
sonuç üzerinde bir etkisi yoktur.

Işıkların yanma anında kızaklar orta sensorları simetri ekseni üzerinde.
Işıkların orta sensorlara varma süresi = d0/c Işıkların kızağın yanlarındaki sensorlara varma süresi = (d0-d1)/c
Öte
yandan, bir ışık demeti elektromanyetik dalgaların birlikte oluşturduğu
bir kümedir. Her bir elektromanyetik dalga kendi varma hedefine göre c
hızı ile hareket ettiği için, v hızı ile farklı yönlerde hareket eden
kızaklara doğru GİDEN ışıklar mecburen iki gruba ayrılır.
Elektromanyetik dalga hangi kızağa gidiyorsa, o kızağa giden grubun
içinde yer alacaktır. Işık kaynaklarına göre bu grupların hızları kızak
uzaklaşıyorsa (c+v) ve kızak yaklaşıyorsa (c-v) olur. Burada (c+v)
(c-v) matematiğinin bir zorunluluk olarak ortaya çıktığını görüyoruz.


(c+v) (c-v) matematiğinin ortaya çıkışı

İspatı yapan ışıkların yanma anı
için tek bir seçeneğin olmasıdır.
Kızakların orta sensorları simetri ekseni üzerinde iken ışıklar yola
çıkmalıdır. Böyle bir sonuç Elektromanyetik Teorinin ve Relativite
Teorisinin sahip oldukları teorik temel ile asla öneremeyecekleri
durumdur. Bu teorilere göre ışıkların yola çıkma anında orta sensorlar
simetri eksenine henüz varmamış durumda olmalıdırlar. Ancak..., kızağın
ortasında tek bir sensor varken kolayca cevap üretebilen bu teorileri
kızağın kenarlarına yerleştirdiğimiz sensorlar çaresiz bırakmıştır.
İspat da zaten bu strateji üzerine kurulmuştur. Önce çaresiz bırak,
sonra da çözümü açıkla. Çözüme yalnızca Alice Yasasının sahip olduğu
(c+v)(c-v) matematiği ile ulaşılabilir.

Bu ispatın bütün aşamaları kitabın
konuları arasında
anlatılmıştır.
Kitabın doğal akışı içinde buraya geldiyseniz, Alice Yasasının çözümü
konusunda hiç şaşırmamışsınızdır.
Bu ispatın orijinal hali, Türkiye Cumhuriyeti, İstanbul, Beyoğlu 37. Noterliğinde 23 Ekim 2000 tarih ve No:31001 olarak kayıtlıdır. Alice Yasası konusundaki çalışmalarım bu ispat ile başlamıştır.